گفته می شود که در روابط زناشویی تصمیم گیری حق مرد است و زن باید تمکین نماید، مگر آنکه عذر شرعی داشته باشد و زن حق مضاجعت هر چهار ماه یک بار دارد. در موارد ذیل حکم چیست؟ 1- مرد در روابط جنسی به نوعی عمل کند که موجب اذیت یا مریضی زن گردد. 2- اگر تعداد روابط جنسی به اندازه ای کم باشد که خوف آن باشد زن به گناه بیفتد. 3- به گونه ای عمل شود که زن عملاً نه مطلقه است تا شوهر کند، ولی با مطلقه بودن از حیث جنسی تفاوت چندانی ندارد. با توجه به این که ممکن است موارد فوق از حیث حکم شرعی دقیق نباشند لطفاً حکم کلی شرعی در موارد فوق و موارد مشابه بیان شود.
ج1) بر زن لازم است که در برابر خواسته جنسی مرد تمکین کند و مرد هم باید از اعمال غیر متعارفی که موجب اذیت و یا بیماری زن می شود پرهیز نماید. ج2) اگر زن جوان است و به جهت شهوت زیاد خواستار روابط جنسی بیشتری از طرف شوهر می باشد به گونه ای که اگر اجابت نشود به معصیت می افتد بنا بر احتیاط واجب باید مرد به گونه ای عمل نماید که زن به معصیت نیفتد ( یعنی نمی تواند به یک دخول در 4 ماه اکتفا نماید) و اگر نمی تواند باید او را طلاق دهد. 3) بر مرد جائز نیست که به گونه ای با همسر خود برخورد کند که زن نه از شوهر بهره ای ببرد و نه مانند مطلقه بتواند شوهر دیگری اختیار کند؛ مخصوصاً در صورتی که با این کار، خوف وقوع در معصیت برای زن وجود داشته باشد.