ازدواج حضرت عیسی(ع) با زنی بدکاره؟!

پاسخ اجمالی: اناجیل كنونى سالها بعد از مسیح نگاشته شده و داراى تناقضهاى آشكارى است و وجود خرافاتی مانند داستان شراب سازی حضرت عیسی(ع) با وجود حرمت آن در تورات، روشنگر این واقعیت است.مسیحیان درباره شخصیت مریم مجدلیه نیز مطالب متناقضی بیان نموده اند. برخی او را بدکاره می دانند که بعد از آشنایی با حضرت عیسی به او ایمان آورده. برخی هم معتقدند او گنهکار نبوده و ... بیشتر بخوانید اما در هیچیک از اناجیل به ازدواج حضرت عیسی با این زن تصریح نشده است.قول صحیح که اسلام نیز آن را قبول دارد این است که ایشان هرگز ازدواج نکرده؛ چنانکه امام علی(ع) در روایتی به آن تصریح نموده اند: «... نه همسرى داشت كه وى را بفریبد و نه فرزندى كه او را غمگین نماید، و نه ثروتى كه او را به خود مشغول دارد، و نه طمعى كه خوارش سازد. مركبش پاهایش و خادمش دستهایش بود». پاسخ تفصیلی: دیدگاه مسیحیان درباره مریم مَجدَلیّه: مسیحیان درباره شخصیت مریم مَجدَلیّه مطالب ضد و نقیضی بیان نموده اند، برخی او را بدکاره می دانند که بعد از آشنایی با حضرت عیسی به او ایمان آورده، برخی هم معتقدند او نه تنها زنی گنهکار نبوده، بلکه او از خانواده ای سلطنتی می باشد و عیسی مسیح با او ازدواج نمود. روایات مربوط به مریم مجدلیه نیز در مسیحیت امروز روایاتی متعارض و دستخوش تحریف می باشند؛ لذا هرگز نمی توان به استناد آنچه در برخی اناجیل آمده حکم کرد.اعتبار اناجیل کنونی: تاریخ اناجیل كنونى می گوید كه تمام آنها سالیان دراز بعد از مسیح و بدست بعضى از مسیحیان نگاشته شده است و به همین دلیل داراى تناقضهاى آشكارى است و این نشان می دهد كه آنها قسمتهاى قابل ملاحظه اى از آیات انجیل را به كلى فراموش كرده بودند. وجود خرافات آشكار در اناجیل كنونى مانند داستان شرابسازى مسیح(1) كه بر خلاف حكم عقل و حتى پاره اى از آیات تورات و انجیل كنونى است و داستان مریم مجدلیه(2) و امثال آن نیز روشنگر این واقعیت است.(3)روایات اناجیل درباره مریم مَجدَلیّه: اما برای روشن شدن مطلب، برخی از روایاتی که در این باره ذکر کرده اند را بیان می کنیم:درباره شیوه آشنایی مریم مجدلیه با حضرت عیسی در انجیل یوحنا چنین مى خوانیم: «عیسی‌(علیه السلام) ... بامدادان باز به هیکل(4) آمد ... که ناگاه کاتبان و فریسیان(5) زنی را که در زنا گرفته شده بود، پیش او آوردند ... و گفتند: موسی در تورات به ما حکم کرده است که چنین زنان، سنگسار شوند. اما تو چه می گویی؟ و این را از روی امتحان بدو گفتند ... و چون در سؤال اصرار نمودند عیسی‌(ع) بدیشان گفت: هرکه از شما گناه ندارد اول بر او سنگ اندازد... . از مشایخ شروع کرده تا به آخر، یک یک بیرون رفتند و عیسی تنها باقی ماند با آن زن ... پس عیسی بدان زن گفت: ای زن! آن مدعیان تو کجا شدند؟ آیا هیچ‌ کس بر تو فتوا نداد؟ زن گفت: هیچ‌ کس ای آقا. عیسی گفت: من هم بر تو فتوا نمی دهم؛ برو دیگر گناه مکن».(6)در این داستان هیچ نکته ای که با عصمت ایشان منافات داشته باشد وجود ندارد و اینکه از اجرای حد زنا نسبت به این زن خودداری کردند هم از اختیاراتی است که خداوند به پیامبران داده است؛ چنانکه در اسلام نیز مواردی وجود دارد که پیامبر(صلی الله علیه وآله) با توجه به اختیاراتی که داشته است، از حدی که بر گردن گناه‌کار بوده گذشته است، و ایشان را به سوی خدا فراخوانده است.(7)اما در انجیل لوقا داستان آشنایی اینگونه بیان شده است: «یكى از فریسیان از او [مسیح] وعده خواست كه با او غذا خورد پس به خانه فریسى درآمده بنشست * كه ناگاه زنى كه در آن شهر گناهكار بود چون شنید كه در خانه «فریسى» به غذا نشسته است شیشه اى از عطر آورده، * در پشت سر او نزد پاهایش گریان بایستاد و شروع كرد به شستن پاهاى او به اشك خود و خشكانیدن آنها به موى سر خود و پاهاى وى را بوسیده، آنها را به عطر تدهین كرد، * چون فریسى كه از او وعده خواسته بود این را بدید با خود مى گفت كه این شخص اگر نبى بودى هر آینه دانستى كه این كدام و چگونه زن است كه او را لمس مى كند زیرا كه او گناهكارى است * عیسى جواب داده به وى گفت: اى شمعون چیزى دارم كه به تو بگویم! گفت: اى استاد بگو * گفت: طلبكارى را دو بدهكار بود كه از یكى پانصد و از دیگرى پنجاه دینار طلب داشتى * چون چیزى نداشتند كه ادا كنند هر دو را بخشید بگو كدام‏یك از آن دو او را زیادتر محبّت خواهد نمود * شمعون در جواب گفت: گمان مى كنم آن كه او را زیادتر بخشید، به وى گفت: نیكو گفتى * پس به سوى آن زن اشاره نموده، به شمعون گفت: این زن را نمى بینى؟ * به خانه تو آمدم آب به جهت پاهاى من نیاوردى ولى این زن پاهاى مرا به اشك‏ها شست و به موهاى سر خود آنها را خشك كرد * مرا نبوسیدى لیكن این زن از وقتى كه داخل شدم از بوسیدن پاهاى من باز نایستاد* سر مرا به روغن مسح نكردى لیكن او پاهاى مرا به عطر تدهین كرد * از این جهت به تو مى گویم گناهان او كه بسیار است آمرزیده شد، زیرا كه محبّت بسیار نموده است لیكن آن كه آمرزش كمتر یافت محبّت كمتر مى نماید».(8)در این داستان مطالبی آمده که هیچ عقل سلیمی آن را باور نمی کند؛ چراکه هیچ انسانی آنقدر اشک ندارد که جاری شود و با آن پای کسی را بشوید و موی سر هم هر اندازه بلند باشد قادر به خشک کردن پای خیس نمی باشد. حتی برفرض محال این داستان درست باشد هم گناهی متوجه حضرت عیسی نمی شود تا با عصمت ایشان منافات داشته باشد.طبق برخی دیگر از نقلها هم مریم مجدلیه از جمله مؤمنان و مقربان حضرت عیسی(علیه السلام) بود. او در ابتدا زن بدکاره ای بوده که بعد از روبرو شدن با عیسی به او ایمان آورد و به نقل کتاب مقدس، عیسی(ع) ارواح خبیث را از درون او بیرون کرد،(9) پس از آن او در شمار مؤمنان به عیسی‌(ع) قرار گرفت. بنابر اعلام کتاب مقدس، او از جمله کسانی است که فرشته الهی و یا حضرت عیسی‌(علیه السلام) بعد از عروج بر او ظاهر گشته و حیات حضرت عیسی را بدان‌ ها اعلام کرد.(10) تا اینجا هیچ قرینه ای مبنی بر ازدواج حضرت عیسی(علیه السلام) با این زن وجود ندارد.تنها روایت ازدواج حضرت عیسی(علیه السلام): تنها دلیلی که مدعیان ازدواج حضرت عیسی بیان می کنند مطالبی است که بر قطعه پاپیروسی، که انتساب آن به حضرت عیسی نامعلوم می باشد، نوشته شده اشت. نشریه انگلیسی «دیلی میل» طی گزارشی از کشف یک قطعه پاپیروس خبر داده که در آن حضرت مسیح با خطاب «همسر من» از همسرش سخن می گوید. این نشریه به نقل از کارشناسان مطالعات قبطی معتقد است که این پاپیروس نشان می دهد حضرت مسیح با مریم مجدلیه ازدواج کرده بود.در حالیکه حتی در این قطعه مجهول الحال هم بر ازدواج حضرت عیسی با مریم مجدلیه تصریح نشده و بر اساس حدس و گمان می باشد.ضمن اینکه برخی از مسیحیان خصوصا کاتولیک معتقدند حضرت عیسی هرگز ازدواج نکرد. به اعتقاد برخی از آنها علت زن نداشتن حضرت عیسی(علیه السلام) این بود که زن عنصر گناه و شیطان کوچک است و ازدواج و مسائل جنسی مانع رشد و تعالی انسان می شود.(11) گرچه این برداشت علمای مسیحی از این حالت مسیح نیز واقع گرایانه نیست، خصوصا اینکه برخی از علمای مسیحی دیدگاهی کاملا مخالف با اینها را دارند تا آن جا که حتی قایل به حرمت طلاق زن شده اند.(12)همانطور که می بینیم مسیحیان درباره ازدواج حضرت عیسی اختلاف دارند و درباره شخصیت مریم مجدلیه نیز اختلاف شدید وجود دارد و حتی در بدکاره بودن او نیز بحث دارند. این اختلافات علاوه بر اینکه وجود تحریف در اناجیل را ثابت می کند مباحثی که درباره انبیا از جمله حضرت عیسی بیان کرده اند را زیر سؤال می برد.قول صحیح درباره ازدواج حضرت عیسی(علیه السلام): در مورد ازدواج حضرت عیسی(علیه السلام) قول صحیح که اسلام نیز آن را قبول دارد و روایات اسلامی آن را تأیید می کنند این است که ایشان هرگز ازدواج نکرده و داستان ارتباط زن بدکاره با ایشان و ازدواج ایشان با او هم خیالاتی بیش نیست و حتی اگر درست باشد هم بعد از توبه و ایمان آوردن او بوده و ازدواج با او با عصمت حضرت عیسی منافاتی ندارد.اما اینکه چرا ایشان ازدواج نکردند؟ هم بخاطر بد بودن ازدواج از دیدگاه ایشان نبوده و این مسأله هم منافات با عصمت ایشان ندارد؛ زیرا شرایط ویژه آن زمان این اقتضا را داشت كه حضرت عیسى(علیه السلام) دائما در حركت باشند و خانه و زن و فرزند اختیار نكنند. ضمن اینکه ایشان در 31 سالگی عروج کردند و فرصتی برای ازدواج پیدا نکردند؛ بنابراین مجرد بودن حضرت مسیح(ع) به هیج وجه اثبات نمی كند كه ازدواج كردن ضد ارزش است و یا اینكه تجرد ارزش دارد و باعث پاكی انسان می شود و مانند آن.زندگی زاهدانه و بی آلایش حضرت عیسی(علیه السلام): بهترین دلیل پاکی حضرت عیسی(علیه السلام) از همه این تهمت های بی اساس، زندگی ساده و سراسر صفا و پاکی ایشان و دوری ایشان از هوا و هوس می باشد که نشان می دهد هرگز ازدواج با زن بدکاره درمورد ایشان واقعیت ندارد؛ چنانکه در روایتی از امام علی(علیه السلام) می خوانیم: «إِنْ‏ شِئْتَ‏ قُلْتُ‏ فِی‏ عِیسَى‏ ابْنِ مَرْیَمَ(علیه السلام) فَلَقَدْ كَانَ یَتَوَسَّدُ الْحَجَرَ وَ یَلْبَسُ الْخَشِنَ وَ یَأْكُلُ الْجَشِبَ وَ كَانَ إِدَامُهُ الْجُوعَ وَ سِرَاجُهُ بِاللَّیْلِ الْقَمَرَ وَ ظِلَالُهُ فِی الشِّتَاءِ مَشَارِقَ الْأَرْضِ وَ مَغَارِبَهَا وَ فَاكِهَتُهُ وَ رَیْحَانُهُ مَا تُنْبِتُ الْأَرْضُ لِلْبَهَائِمِ وَ لَمْ تَكُنْ لَهُ زَوْجَةٌ تَفْتِنُهُ وَ لَا وَلَدٌ یَحْزُنُهُ وَ لَا مَالٌ یَلْفِتُهُ وَ لَا طَمَعٌ یُذِلُّهُ دَابَّتُهُ رِجْلَاهُ وَ خَادِمُهُ یَدَاه»(13)؛ (اگر بخواهى سرگذشت عیسى بن مریم(ع) را برایت باز گو می كنم: او سنگ را بالش خویش قرار مى داد، لباس خشن مى پوشید، نان خشك مى خورد، نان خورشش گرسنگى، چراغ شبهایش ماه، مسكنش در زمستان مشرق و مغرب آفتاب بود [صبحها در جانب مغرب و عصرها در جانب مشرق روبروى آفتاب قرار مى گرفت]، میوه و گلش گیاهانى بود كه زمین براى بهائم مى رویانید. نه همسرى داشت كه وى را بفریبد و نه فرزندى كه او را غمگین نماید، و نه ثروتى كه او را به خود مشغول دارد، و نه طمعى كه خوارش سازد. مركبش پاهایش و خادمش دستهایش بود).(14)نگاه قرآن به حضرت عیسی(علیه السلام): ضمن اینکه نسبت دادن این اتهام ها به این پیامبر الهی در حالی است که قرآن مجید احترام فوق العاده اى براى حضرت مسیح(علیه السلام) قائل است؛ و در سوره هاى متعددى ـ مانند سوره بقره و آل عمران و مائده و بعضى دیگر از سوره ها ـ درباره او سخن گفته، و به عنوان یکى از پیامبران اولوالعزم (صاحب شریعت و کتاب آسمانى) که داراى معجزات فراوانى بوده، او را ستوده است.از جمله در آیه 48 و 49 آل عمران مى‏ خوانیم: «وَیُعَلِّمُهُ الْكِتَابَ وَالْحِكْمَةَ وَالتَّوْرَاةَ وَالْإِنجِیلَ * وَرَسُولًا إِلَى بَنِى إِسْرَائِیلَ أَنِّى قَدْ جِئْتُكُمْ بِآیَةٍ مِّنْ رَبِّكُمْ أَنِّى أَخْلُقُ لَكُمْ مِّنَ الطِّینِ كَهَیْئَةِ الطَّیْرِ فَأَنفُخُ فِیهِ فَیَكُونُ طَیْراً بِإِذْنِ اللَّهِ وَأُبْرِءُ الْأَكْمَهَ وَالْأَبْرَصَ وَأُحْىِ الْمَوْتَى‏ بِإِذْنِ اللَّهِ وَأُنَبِّئُكُمْ بِمَا تَأْكُلُونَ‏ وَمَا تَدَّخِرُونَ فِی بُیُوتِكُمْ إِنَّ فِی ذَلِكَ لَآیَةً لَّكُمْ إِنْ كُنْتُمْ مُّؤْمِنینَ‏»؛ (و به او كتاب و دانش و تورات و انجیل مى آموزد * [و او را به عنوان] رسول و فرستاده به سوى بنى اسرائیل [قرار ده كه به آنها مى گوید] من نشانه اى از طرف پروردگار شما برایتان آورده ام، من از گِل، چیزى به شكل پرنده مى سازم، سپس در آن مى دمم و به فرمان خدا پرنده اى مى گردد و كور مادرزاد و مبتلایان به برص [پیسى] را بهبودى مى بخشم و مردگان را به فرمان خدا زنده مى كنم و از آنچه مى خورید و در خانه خود ذخیره مى كنید به شما خبر مى دهم، مسلماً در اینها نشانه اى براى شما است اگر ایمان داشته باشید).(15) پی نوشت: پی نوشت: (1). انجیل یوحنا، باب 2، جمله هاى 2 تا 12. (2). انجیل لوقا، باب 7، جمله هاى 36 تا 47. (3). تفسیر نمونه، مکارم شیرازی، ناصر، دارالکتب الاسلامیه، تهران، 1374 هـ ش، چاپ سى و دوم، ج ‏4، ص 317. (4). در ادبیات دینی یهود و مسیحیت به بیت المقدس، هیکل گفته می شود که منظور همان معبد سلیمان است. (5). دو فرقه اصلی یهودی در آن زمان که قدرت علمی و اجرایی یهودیان در دست آنها بود. (6). انجیل یوحنا، باب 8، جمله های 1 - 11. (7). ر.ک: وسائل الشیعه، شیخ حرّ عاملی، محمّد بن حسن‏، مؤسسه آل البیت(علیه السلام)، قم، ۱۴۰۹ هـ ق، چاپ اول، ج ۲۸، ص ۴۰. (8). مسیحیت در دنیاى كنونى، مکارم شیرازی، ناصر، امام على بن ابى طالب(علیه السلام‏)، قم، 1390 هـ ش، چاپ اول‏، ص 48-49؛ به نقل از: انجیل لوقا، باب 7، جمله هاى 36- 47. (9). انجیل لوقا، باب 8، جمله 2. (10). ر.ک: انجیل مرقس، باب 16، جمله 6؛ و اناجیل دیگر. (11). مجموعه آثار شهید مطهری، مطهری، مرتضی، انتشارات صدرا، تهران، 1374 هـ ش‏، چاپ چهارم، ج 19، ص 131. (12). ر.ک: انجیل مرقس، باب 10، جمله های 11 و 12. (13). نهج البلاغة، شریف الرضى، محمد بن حسین،‏ محقق/ مصحح: صالح، صبحی‏، انتشارات هجرت‏، قم، 1414 هـ ق‏، چاپ اول‏، ص 227. (14). ترجمه گویا و شرح فشرده اى بر نهج البلاغه، مکارم شیرازی، ناصر، موسسه مطبوعاتى هدف‏، قم، بی تا، چاپ اول، ج ‏2، ص 173. (15). پیام قرآن، مكارم شیرازى، ناصر، دار الكتب الاسلامیه‏، تهران‏، 1386 هـ ش‏، چاپ نهم، ج ‏8، ص 256.